Metin
Friedrich Wilhelm Reise
İlk oynanış; 25 Kasım 1847, Viyana
Başlıca Kişiler;
Lady Harriet, Kraliçe Anne’ın nedimesi (Soprano)
Nancy, nedimesi (Kontralto)
Sir Tristram Micleford, Harriet’in yeğeni (Bas)
Plunkett, genç bir çiftçi (Bariton)
Lionel, üvey kardeşi (Tenor)
Richmond yargıcı (Bas)
Konunun geçtiği çağ ve yer; 18. yüzyılda İngiltere’de Richmond
Flotow, Martha’yı 1845’de bestelemeye başlamış, üzerinde iki yıl çalıştıktan sonra dünya sahnelerine her zaman sevilen bir eser kazandırmıştır. Operada «Windsor’un Şen Kadınları»nda görülen romantizmin derin izlerine rastlanır. Konu, Marki St. George’un «Lady Harriet, ou La Servante de Greenwich» adlı eserinden alınmıştır.
Opera eserde geçen başlıca melodileri toplayan bir uvertürle başlar.
BİRİNCİ PERDE
Birinci Sahne – Lady Harriet’in şatosunda bir salon. Lady pek sevdiği arkadaşı ve nedimesi Nancy’yi evlendirmek için her fedakârlığı yapmaya hazırdır (Von den elden Kavalieren). Kendisi de genç ve güzel bir kızdır. Nancy’ye kimseyi beğendirmek mümkün değildir. Dışardan Richmond’daki panayıra giden köylü kızların şarkıları duyulur (Wohlgemuth, junges Blut). Nancy’nin aklına bir fikir gelir; Lady ile köylü kız kılığına girerek panayıra gidecekler ve orada rahatça eğleneceklerdir. Lady bu fikri odaya giren yeğeni Sir Tritram’ın etkisiyle kabul etmek istemese de Nancy’nin döktüğü dil ve oynadığı halk dansları üzerine gitmeye karar verir.
İkinci Sahne – Richmond panayırı. Köy delikanlıları yaklaşmakta olan kızları beklemektedir (Maedchen, brav und treu). Aralarında iki genç çiftçi, Plunkett ve Lionel de vardır. Lionel güzel bir arya ile geçmişinden bahsetmeye başlar; hayatta kimsesi yoktur, ailesinden kimseyi tanımamıştır, hiç görmediği babasından ona sadece bir yüzük kalmış, başı sıkışınca bu yüzüğü Kraliçeye tembih edilmiştir (Ja, seit früher Kindheit Tagen). Nihayet kızlar gözükürler. Harriet ve Nancy, Lionel ve Plunkett’le tanışmışlardır. Kızlar delikanlılarla alay ederlerken Richmond yargıcı gelir ve onları şakadan erkeklere bir yıl süreyle hizmet etmeye mahkûm eder. Bu karar zaten eğlenmek isteğinde olan kızların pek hoşuna gider. İki genç çift güzel bir Quartetle sevinçlerini anlatırlar (Oh! Fürwahr! Wohl sah ich selten).
İKİNCİ PERDE
Lionel ve Plunkett’in çiftliği. Kızların ev ve çiftlik işlerinden haberleri yoktur. Bu defa iki delikanlı onların acemilikleriyle alay etmektedirler. Sonunda Lionel yün eğirmeleri için bir çıkrık getirir. Gayet zarif bir Quartet duyulur, parçaya çıkrığın ahengi eşlik eder (Immer munter dreht das Raedchen). Kızlar sıkılıp çıkrığı bir tarafa fırlatırlar. Plunkett Nancy’yi alarak çıkar. Lionel Lady ile yalnız kalınca Martha adıyla tanıdığı kıza evlenme teklif eder. Martha bu teklife eski bir İrlanda halk şarkısı olan «Yazın Son Gülü» adlı parçayla cevap verir. Bu sırada kolunda Nancy ile Plunkett dönmüştür. Yatma zamanı gelmiştir, aralarında ikinci güzel bir Quartet başlar (Schlafe wohl!). Kızlar yalnız kalınca pencereye birinin vurduğu duyulur. Onları aramakta olan Sir Tristram yerlerini bulmuştur. Harriet ve Nancy gençlerden habersiz uzaklaşırlar, biraz sonra gelen delikanlılar odada kimseyi bulamazlar.
ÜÇÜNCÜ PERDE
Ormanda küçük bir meyhanenin önü.
Plunkett ve arkadaşları şen bir şarkı söylemektedirler. Uzaktan bir av borusu duyulur. Biraz sonra avcılarla beraber Nancy görünür. Plunkett «Julia» adıyla tanıdığı sevgilisini görünce onu eve götürmek ister. Bu arada Lionel gelir. Sevgilisi gittikten sonra geçmişini unutmuş, deli gibi olmuştur. Yalnız Martha adını mırıldanmaktadır. Operanın en sevilmiş aryasını söylemeye başlar (Ah so Fromm). Bu arya daha çok İtalyanca olarak (M’appari tutt’ amor) adıyla tanınmıştır. Parça bitince kızların arasında bulunan Harriet ilerler fakat Lionel değişik kıyafetli sevgilisini tanımamıştır. Lady delikanlının parmağındaki yüzüğü almaları için emir verir.
DÖRDÜNCÜ PERDE
Birinci Sahne – Çiftlik binasında bir oda. Yüzüğün sırrı çözülmüştür. Lionel vaktiyle haksız yere hapsedilen ve acısından ölen Lord Derby’nin oğludur. Lady onunla evlenmeye hazırdır. Plunkett ve Nancy çılgın bir kıvançla birbirlerine sarılırlar, Lionel’i iyi etmek için bir oyun düzenlerler.
İkinci Sahne – Plunkett’in evi önündeki alan tıpkı Richmond panayırı gibi donatılmıştır. Komşu çiftliklerden çağırılan halk panayır kıyafetleriyle gelmişler, aynı şarkıları söylemektedirler (Hier die Buden, dort die Schenke). Aynı atmosferi yaşatmak için her şey inceden inceye düşünülmüştür. Lady ve Nancy panayırda giydikleri elbiselerle gelirler, bir viyolonsel melodisi duyulur, Lionel girer. Çanlar çalarken kızlar ve erkekler panayırdaki şarkıyı söylemeye koyulurlar. Lady birdenbire Martha kıyafetiyle Lionel’in karşısına çıkar, delikanlı sevgilisini tanımıştır. İki genç kıvançla birbirlerine sarılırlar, Lionel her şeyi hatırlamıştır. Diğer yanda Plunkett de Nancy’sine kavuşmuştur. Son Gül şarkısının melodileri yükselirken perde bu mutlu sahnenin üzerine kapanır.
iLGiLi HABERLER / YAZILAR
- İlgili haber / yazı bulunamadı
